Μουσείο Πέλλας

Άνοιξε το νέο Μουσείο Πέλλας, και είναι πολύ ωραίο. Τηλέφωνο ακόμα δεν έχει, και η είσοδος είναι ελεύθερη, οπότε σπεύσατε. Είναι πολύ σύγχρονο και θεματικά οργανωμένο. Το μόνο που δεν είναι σύγχρονο είναι η γνωστή εμμονή των αρχαιολόγων στους τεχνικούς όρους, στα ελληνικά, όπου αφήνονται ανερμήνευτοι. Γιατί στα αγγλικά χρησιμοποιούν μεν τους τεχνικούς όρους, αλλά τους εξηγούν σε παρένθεση. Ώστε λοιπόν ο αγγλόφωνος επισκέπτης να καταλάβει, αλλά ο ελληνόφωνος όχι! Η τέλεια σχιζοφρένεια.

Παράδειγμα: "Πυξίδα". Την ώρα που ήμουν μέσα στο μουσείο, είχε ένα δημοτικό σχολείο, και σίγουρα θα περάσουν και εκδρομείς των ΚΑΠΗ. Θα διαβάσουν "πυξίδα", και μετά θα μας λένε ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν επινοήσει την πυξίδα, αφού είδανε πυξίδες στην Πέλλα! Το αγγλικό κείμενο, αντιθέτως, γράφει "pyxis" και σε παρένθεση γράφει "box". Να λοιπόν γιατί πρέπει να πάψουμε να μιλάμε ελληνικά και να μαθαίνουμε μόνο αγγλικά. Τους αγγλόφωνους οι κ.κ. αρχαιολόγοι τους σέβονται περισσότερο. Οι Έλληνες είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν αρχαία ελληνικά όταν επισκέπτονται τα μουσεία της Ελλάδας. Ντροπή!

Γενί Τζαμί Θεσσαλονίκης

Το Γενί Τζαμί είναι ένα ωραιότατο εκλεκτικιστικό χτίριο του 1902, του αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλλι, για τους Ντονμέδες της Θεσσαλονίκης. Μετά την Ανταλλαγή χριστιανών-μουσουλμάνων του 1923 στέγασε πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής και το 1925 στέγασε το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, ως το 1963, οπότε μετατράπηκε σε Πολιτιστικό Χώρο του Δήμου Θεσσαλονίκης, έως σήμερα. Φιλοξενεί παραταύτα παράλληλα στη μεγάλη αυλή του πλήθος ρωμαϊκά και παλαιοχριστιανικά ταφικά μνημεία, μεγάλου επιγραφικού και εικονογραφικού ενδιαφέροντος.

Το θέμα είναι ότι, μόλο που στο ίντερνετ υπάρχουν εκατοντάδες ανευρέσεις του "Γενί Τζαμί" της Θεσσαλονίκης (γιατί υπάρχουν και άλλα συνονόματα στην Ελλάδα), στην πόλη, αλλά και στη γειτονιά εκεί, κανείς δεν το ξέρει σαν Γενί Τζαμί, η δε οδός όπου βρίσκεται λεγόταν ως πρόσφατα "οδός Αρχαιολογικού Μουσείου", μετονομάστηκε δε σε "οδό Τάδε" (δεν το συγκράτησα), ένα όνομα ανθρώπου, που όμως εντελώς πρόσφατα (προ ημερών, δηλαδή) αφαιρέθηκαν οι πινακίδες του, οπότε, και μέχρι νεοτέρας, εξακολουθεί να ονομάζεται "οδός Αρχαιολογικού Μουσείου". Στοιχειώδης δικαιοσύνη επέβαλλε να μετονομαστεί σε "οδό Γενί Τζαμιού". Η πινακίδα στην είσοδο γράφει

Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο (Γενί Τζαμί)

δηλ. προτάσσεται η εντελώς περιστασιακή ιδιότητα του χτιρίου, που μάλιστα δεν ισχύει εδώ και 46 χρόνια (!), έναντι της αρχικής του ιδιότητας, για την οποία χτίστηκε πριν από μόλις 107 χρόνια και η οποία βοά, όταν βλέπεις το χτίριο. Τόσο καλά και ανεξίθρησκα!

Φανταστείτε, ας πούμε, τον Παρθενώνα να ονομάζεται:

Καλεσί Τζαμί (Παρθενώνας)

ή και

Παναγία η Αθηνιώτισσα (Παρθενώνας)

τι δίκαιο που θα 'τανε...

Αλλά βέβαια, ως γνωστόν, δεν υπήρξε Τουρκοκρατία, παρά μια μεταβυζαντινή εποχή [1][2]...

ΟΑΣΘ - ΟΑΣΑ 1-0

Πήγα να δω το Γενί Τζαμί της Θεσσαλονίκης (χτισμένο το 1902 για τους Ντονμέδες, και Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης ως το 1963), που σημειωτέον κανείς στη Θεσσαλονίκη δεν το γνωρίζει με αυτό το όνομα, και, για να γυρίσω στο κέντρο, στήθηκα σε μια στάση του ΟΑΣΘ. Είχε λοιπόν η στάση φωτεινή πινακίδα που σε πληροφορούσε για τα δρομολόγια και σε πόση ώρα θα έφταναν, όπως εδώ στην Αθήνα με το μετρό. Είπατε τίποτα, κύριοι Αθηναίοι;
Μπήκα στο λεωφορείο, και είχε αυτόματη εκφώνηση των στάσεων, ή πάλι αναγραφή της επόμενης στάσης σε φωτεινό πίνακα, πάλι όπως στο μετρό. Και βέβαια, το γνωστό σύστημα έκδοσης εισιτηρίων μέσα στο όχημα.
Τώρα, γιατί οι Θεσσαλονικιοί νιώθουν ριγμένοι έναντι της Αθήνας, μυστήριο.

Guide du Routard, je vous dis Merde!

Ο Guide du Routard είναι ένας γαλλικός ταξιδιωτικός οδηγός για routards, δηλ. για αλητοτουρίστες, όπως τους λέγανε παλιά (τώρα τους λένε εναλλακτικούς τουρίστες, αλλά και "αλάδωτους", όταν κλέβουν ντομάτες από τα μποστάνια και τις καταναλώνουν αλάδωτες), και για τους μηχανόβιους ταξιδιώτες (καθότι το routard είναι και συνώνυμο του motard, αν και τα κυβικά μιας μηχανής παίζουν πολύ και κατατάσσουν ποικιλοτρόπως τους ιδιοχτήτες τους στην κλίμακα της εισοδηματικής πυραμίδας). Τέλος πάντων. Ας πούμε κυρίως του τουρίστα που αναζητά φτηνές λύσεις. Στη Γαλλία έχει σπουδαία περιωπή ("Μα το γράφει στον Guide du Routard!" κττ.).

Πριν από 17 χρόνια, είχα πάει στη Σκόπελο και είχα φάει σε μια κρεπερί που τη διαφήμιζε υπερθετικά ο συγκεκριμένος Οδηγός. Σιγά τα λάχανα. Μια κρεπερί μέτρια, και με μια Γαλλίδα γριά που την είχε, αντιπαθητικιά κατά τη γνώμη μου.

Πριν από 10 χρόνια, μια Γαλλίδα τουρίστρια μου είπε πως η Πλάκα δεν αξίζει τίποτα και πως η αληθινή Αθήνα είναι στην πλατεία Βικτωρίας, και με ρωτούσε πώς θα πάει εκεί. Πηγή της; ο Guide du Routard, όπου διάβαζες κάτι του τύπου: "Αποφύγετε την τουριστική ατμόσφαιρα της Πλάκας, και, αν θέλετε να δείτε πώς ζει ο πραγματικός Αθηναίος, πηγαίντε στην πλατεία Βικτωρίας".

Πριν από μερικές μέρες, τέλος, ήμουν στη Θεσσαλονίκη, και μια άλλη Γαλλίδα τουρίστρια μου είπε πως ο Guide du Routard, πέρα από το ότι αφιερώνει στην πρώην Συμβασιλεύουσα και στη Βόρεια Ελλάδα ελάχιστες σελίδες αναλογικά (τι πρωτότυπο και εναλλακτικό, αλήθεια!), συνιστά να αποφύγει κανείς τα εστιατόρια του κέντρου της πόλης και να πάει να φάει στην... οδό Λαγκαδά, ή στην Άνω Πόλη!

ΙΚΑ: στην αιχμή της ενημέρωσης

Μπήκα στον ιστότοπο του ΙΚΑ και είδα ότι έχουν αναρτημένα τα όρια των μισθών που χρησιμοποιούν για τον υπολογισμό των ασφαλιστικών κλάσεων. Κλικάρισα επάνω και τι να δω; Έχουν ακόμα τα όρια έτους 2001, στα πλαίσια της ενημέρωσης των ασφαλισμένων για τη μετάβαση από τη δραχμή στο ευρώ. Ενημερωμένο σάιτ, όχι παίζουμε!

Τα όρια των ημερησίων μισθών και των τεκμαρτών ημερομισθίων των ασφαλιστικών κλάσεων που καθορίζονται κάθε έτος βάσει των διατάξεων του άρθρου 37 του ΑΝ. 1846/51 χρησιμοποιούνται στις διαδικασίες υπολογισμού των χορηγούμενων από το ίδρυμα παροχών καθώς και υπολογισμού καταβλητέων εισφορών ορισμένων κατηγοριών ασφαλισμένων.

Μέχρι 31/12/2001 χρησιμοποιείται ο εκφρασμένος σε Δρχ. πίνακας έτους 2001.

Από 1/1/2002 και μέχρι εκδόσεως του πίνακα ημερησίων μισθών και τεκμαρτών ημεριμισθίων έτους 2002 θα χρησιμοποιείται ο πίνακας έτους 2001 επαναεκφρασμένος σε ΕΥΡΩ, ο οποίος παρατίθεται παρακάτω.

Ημερήσιοι Μισθοί και ΤΗ των ασφαλιστικών κλάσεων έτους 2001

"Από 1/1/2002 και μέχρι εκδόσεως του πίνακα ημερησίων μισθών και τεκμαρτών ημεριμισθίων [sic] έτους 2002"... αναμείνατε στο ακουστικό σας...

Πεζοδρόμου ξεδόντιασμα, 2

Έγραφα στις 13 Ιουλίου 2007 σε τούτο το τεφτέρι, με φωτογραφίες για απόδειξη, για το ξεδόντιασμα του πεζοδρόμου της Δ. Αρεοπαγίτου από τα κολονάκια της που εμπόδιζαν την είσοδο των αυτοκινήτων. Ξεδόντιασμα που δυστυχώς συνεχίστηκε (αυτό το 'δυστυχώς' έχει γίνει η μόνιμη επωδός της ζωής μας στην τρΕλλάδα), κι έτσι η Κα Διονυσίου Αρ. έγινε τελείως φαφούτα:

Τεμπελιάδα 2009

Και λίγη ελαφράδα, επιτέλους, από έναν χώρο που εδώ και χρόνια ασκείται σε μια βαρύγδουπη αρνητολατρική ποίηση στους τοίχους της πόλης:





[Λεζάντα:
Τεμπέλη μ' είπες μια βραδιά, μα δεν κρατώ κακία
Κράτα καριέρα, δάνεια, κρατώ ελευθερία.
Σωτηρία Ρέμπελου, 1981]



Κι έχει κι άλλα νόστιμα, αν κλικάρετε πάνω στις φωτογραφίες.

Βέβαια, επειδή κι εγώ δεν διακρίνομαι για το χιούμορ μου, με χάλασε τελείως όταν διάβασα, στον πάτο της τρίτης φωτογραφίας, ότι

Το κάπνισμα επιτρέπεται μόνο στους χώρους άθλησης.

Γλωσσική αυτοϋπερδιόρθωση: Καλέσθε

Έτσι είναι. Οι ομιλητές ζητούν ομοιομορφία. Ας είναι και διαστρέφοντας:



Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα σαν το παραπάνω.

Να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι

Πώς να χρησιμοποιείτε τα πιο αφόρητα στερεότυπα, τάχα σνομπάροντάς τα:














Και για τη Βιέννη παρουσιάζονται στερεότυπα, αλλά είναι σαφώς λιγότερο προσβλητικά:





[Λεζάντα: A city full of maestros (...)]


Αυτά, η γλώσσα της διαφήμισης τα θεωρεί χιούμορ και παιγνιώδη αντιμετώπιση της ζωής. Άραγε, αν βγάλουν αφίσα για την Ουαγκαντούγκου, τι θα λέει; Μήπως κάτι σαν:

Μια χώρα όπου μαϊμούδες και αραπάδες συζούν μέσα σε καλύβες, τρώγοντας μπανάνες και φιστίκια και αλληλοφιστικωνόμενοι. (...)

Ταξίδεψε πέρα από στερεότυπα. Ανακάλυψε την πραγματική Ουαγκαντούγκου.

Ή για το Βερολίνο:

Μια χώρα όπου ανθρωπόμορφα ξανθά κτήνη εκτελούν πεινασμένα θύματα και μετά τα αποτεφρώνουν σε μεγάλους κλιβάνους. (...)

Ταξίδεψε πέρα από στερεότυπα. Ανακάλυψε το πραγματικό Βερολίνο.

Είδες χιούμορ;

Πάρκιν ποδηλάτων, 2

Στις 26 Οχτωβρίου 2008 χαιρόμουν στο τεφτέρι μου για το πάρκιν ποδηλάτων (4 θέσεων...) στην πλατεία Βικτωρίας, στο σταθμό του ηλεκτρικού. Να πώς το έχουν καταντήσει οι μηχανόβιοι, η συμπαθής αυτή τάξη (ξέρετε, όπως λέμε "η συμπαθής τάξη των ταξιτζήδων"):





Έχουν παρκάρει τις μηχανές τους πάνω στο πεζοδρόμιο και ακριβώς μπροστά στις θέσεις του πάρκιν ποδηλάτων, οι εν δικυκλισμώ συνοδοιπόροι μας.

Μιλώντας περαιτέρω για το ποδήλατο στις πόλεις της τρΕλλάδας, να και μια είδηση από το Ευρωκοινοβούλιο (μέσω Οικολόγων-Πράσινων):

Μόνιμη διακομματική κοινοβουλευτική ομάδα εργασίας (intergroup) για το ποδήλατο, δημιουργείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η εναρκτήρια συνάντηση των ενδιαφερόμενων ευρωβουλευτών οργανώθηκε με πρωτοβουλία του γεν. γραμματέα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδηλάτου (ECF) Μπέρναρτ Ένσινκ και οικοδεσπότες τους ευρωβουλευτές Μίκαελ Κράμερ των Πράσινων και Σαϊντ Ελ Χαντράουι των Σοσιαλιστών.

Στη συνάντηση συμμετείχαν συνολικά 14 ευρωβουλευτές από τους Πράσινους, τους σοσιαλιστές, τους φιλελεύθερους, τους συντηρητικούς (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα) και την Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, ενώ αισθητή ήταν η απουσία της αριστεράς. Από την Ελλάδα και την ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης, μοναδική παρουσία ήταν αυτή του Μιχ. Τρεμόπουλου των Οικολόγων Πράσινων.

Βασική στρατηγική της ομάδας εργασίας για το ποδήλατο, που προβλέπεται να ολοκληρώσει την ίδρυσή της τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, είναι η προώθηση του στόχου για τριπλασιασμό της συμμετοχής του ποδηλάτου στις καθημερινές διαδρομές των Ευρωπαίων (από 5% σήμερα σε 15%) μέχρι το 2020. Ο στόχος αυτός αποτελεί το βασικό αίτημα της «Χάρτας των Βρυξελλών» για το ποδήλατο, που υπογράφτηκε τον περασμένο Μάιο από τους δημάρχους 30 μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων. Στον κατάλογο των υπογραφών, όπου περιλαμβάνονται η Βάρνα της Βουλγαρίας και η Νικομήδεια της Τουρκίας, δυστυχώς δεν υπάρχει καμιά ελληνική πόλη.

Στις προτεραιότητες της ομάδας εργασίας περιλαμβάνονται η πρόβλεψη ιδιαίτερων κοινοτικών κονδυλίων για το ποδήλατο, καθώς και η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας των ποδηλατών. Σε υποδομές για το ποδήλατο διατίθεται σήμερα μόλις 0,9% των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων για έργα μεταφορών.

Άκαπνη

Την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου η γυναίκα μου σταμάτησε να καπνίζει, μετά από 26 χρόνια. Μακάρι να τα καταφέρει!

Κακέκτυπη ιδεολογία

Στο σταθμό του μετρό στα Σεπόλια υπάρχει μια τεράστια αφίσα, τοποθετημένη προφανώς από τους υπεύθυνους διακόσμησης του σταθμού, με την παράσταση από το λίθο VI της ανατολικής πλευράς της ζωφόρου του Παρθενώνα --τι άλλο; ακόμα και στα Σεπόλια! Άλλο θέμα στην Αθήνα δεν υπάρχει! Στο σταθμό του Συντάγματος υπήρχε κάποτε μια μεγάλη αφίσα με τη βρύση της Μπουμπουνίστρας, που βρισκόταν ακριβώς εκεί παλιά, στο Σύνταγμα, και την έβγαλαν, άγνωστο γιατί. Αλλά τέλος πάντων, το θέμα μου εδώ είναι ότι η περί ης ο λόγος αφίσα είναι τυπωμένη ανάποδα, αριστερά δεξιά:



Η πραγματική παράσταση είναι:



Ψύλλοι στ' άχυρα;

Μια και το ανέβασα, να πω ότι στη σωστή παράσταση έχουμε, από τ' αριστερά προς τα δεξιά, τον Ποσειδώνα, τον Απόλλωνα και την Άρτεμη. Μπορείτε να δείτε το συγκεκριμένο λίθο, τον γνήσιο, στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης.

Θα τους στείλω αυτό το ποστ, μπας και φιλοτιμηθούν και τ' αλλάξουν...

Όλες για μία, μία για όλες

Για δεύτερη συνεχή χρονιά αναδείχτηκε Μις Υφήλιος από τη Βενεζουέλα (με μισό ουκρανικό αίμα):



Stefania Fernandez, Miss Venezuela from http://jackyan.vox.com/


Στο μεταξύ, στα Σεπόλια, είδα σ' έναν τοίχο το εξής σύνθημα:

ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΕΣ
ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΤΟΠ ΜΟΝΤΕΛΣ!

Άμα ξαναπεράσω από κει, θα το βγάλω φωτογραφία.

Καλά νέα!

Πέρναγα έξω από την Αρεοπαγίτου 17 και είδα κρεμασμένη έξω από το σπίτι Κουρεμένου μια ανακοίνωση ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε την απόφαση του Υπουργείου Ζαχόπουλου (ωχ! Πολιτισμού ήθελα να πω) για την άρση της προστασίας των δύο σπιτιών, μετά από την οποία άρση τα σπίτια απειλούνταν με κατεδάφιση. Ουφ! Μια ντροπή λιγότερη σ' αυτό τον τόπο! Ελπίζω να μην υπάρξουν άλλες εξελίξεις, αρνητικές, στο μέλλον. Κάτι ξέρει ο Σουφλιάς που κηρύσσει παντού την κατάργηση του "βραχνά" του ΣΤΕ...

Αυτή η Αρβελέρ, βρε παιδί μου...

...δεν ξέρω τι να πω. Καλή, χρυσή, απλή και άμεση, με τεράστιο απ' ό,τι λέγεται επιστημονικό έργο, αλλά πετάει κάτι κοτσάνες, που δεν ξέρω τι να σκεφτώ (και πού να κρυφτώ):

"Όλα τα ευαγγέλια γράφτηκαν στα ελληνικά. Όλα --εκτός από ένα, το κατά Ματθαίον, αλλά κι αυτό έχει μεταφραστεί από τα αραμαϊκά στα ελληνικά το 44 μ.Χ.

...τα έντονα δικά μου. Κουβέντα στο σπίτι της, καθισμένη στον καναπέ, σε παλιό αφιέρωμα της Έλενας Ακρίτα από την ΕΤ, που το είδα σήμερα στο κανάλι της Βουλής.

Είναι να μην απορείς;