Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται

Έκανα τελικά την πρώτη μου ξενάγηση στα κινέζικα. Ιστορική ημέρα!

Κεραυνοβόλος Έρωτας

一见钟情

我与他一见钟情
由于过度思念
这段爱情只持续了一天零一个黄昏
这段爱情只闪了个小腰进来
就走了
我今天什么也想不起来了
我今天像个从没爱过的人一样干干净净


水晶珠链 (*1981)


ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ


Εγώ κι εκείνος κεραυνοβόλος έρωτας
λόγω υπέρμετρης λαχτάρας
η αγάπη αυτή κράτησε μια μέρα κι ένα σούρουπο
η αγάπη αυτή μπήκε μου ‘βγαλε τη μέση
κι έφυγε
Σήμερα πια δε θυμάμαι τίποτα
σήμερα είμαι τριζάτη καθαρή σαν την που δεν αγάπησε ποτέ

Shuǐjīng Zhūliàn (*1981)

Το ποίημα το βρήκα στο Poetry International Web, όπου υπάρχει και αγγλική του μετάφραση.

Ζήλεια

羡慕

我看到一些无边无际的东西
天空、海洋、草场、吃草的牛羊
它们跟爱一点关系也没有
无边无际的天真与好胃口
让它们顾不上心碎

水晶珠链 (*1981), 2003年


ΖΗΛΕΙΑ

Απέραντα βλέπω κάτι πράματα
τον ουρανό, τον ωκεανό, λιβάδια, μηρυκαστικά
με την αγάπη σχέση καμιά δεν έχουν
Απέραντη αθωότητα και όρεξη γερή
γι’ αυτό ραγίσματα καρδιάς δεν τα προσέχουν

Shuǐjīng Zhūliàn (*1981), 2003

Το ποίημα το βρήκα στο Poetry International Web, όπου υπάρχει και αγγλική του μετάφραση.

Έργο αρ. 112

作品112号

谁见过那阵风碰落了那么多树叶
谁在晴朗而明亮的下午
看见那么多的叶子
突然落下 全都死去
谁就会不寒而栗

于坚 (*1954), 1988年


Έργο αρ. 112

Ποιος δει την ανεμοριπή να ρίχνει από τα δέντρα τόσα φύλλα
Ποιος τόσα φύλλα μες στο λιόλαμπρο καθάριο απόγεμα
δει ξαφνικά να πέφτουν όλα νεκρά
Αυτός θ’ ανατριχιάσει

Yú Jiān (*1954)，1988

Το ποίημα το βρήκα στο Poetry International Web, όπου υπάρχει και αγγλική του μετάφραση.

«Μια πασπάλη χιόνι…»

“有一点薄薄的小雪……”


有一点薄薄的小雪，我来到这城市的
边缘…河流顿时安静下来，枯草
和树杈间的太阳
被冬天的严厉折磨着
一片荒废的土地，几只狗
铁皮房，一个孩子
在灰色的烟雾里玩耍
在一片沼泽地……我看到
一座新坟……像一只
处女的乳房，一点小雪
覆盖其上……残缺的墓碑上写着
“暧昧某某之墓”
城市的打工者，死无葬身之地，静静躺在
水中央
我仿佛听到她在地下的呼吸
透过城市那震耳欲聋的喧嚣……

朵渔 (*1973)

«Μια πασπάλη χιόνι…»

Έχει μια πασπάλη χιόνι· έφτασα στην άκρη αυτής της πόλης…
το ποτάμι κάλμαρε μεμιάς, ανάμεσα απ’ τα ξερόχορτα
και τις διχάλες των δέντρων ο ήλιος
ταλαιπωριέται απ’ τον δριμύ χειμώνα
μια πέτσα χέρσα γη, σκυλιά
λαμαρινοπαράγκες, ένα παιδί
μες στην γκρίζα θολούρα παίζει
σ’ ένα βαλτότοπο…βλέπω
έναν φρέσκο τάφο…σα
μαστό παρθένας, λίγο χιόνι
τον σκεπάζει…στη φαγωμένη στήλη απάνω γράφει
«μνήμα τ…»
μια εργάτρια απ’ το χωριό στην πόλη πέθανε άκλαυτη, κείτεται ήσυχη
στη μέση στα νερά
θαρρώ κάτω απ’ τη γη ακούω την ανάσα της
να διαπερνά της πόλης το θόρυβο που ξεκουφαίνει…

Duǒ Yú (*1973)

Το ποίημα το βρήκα στο Poetry International Web, όπου υπάρχει και αγγλική του μετάφραση. Ευχαριστώ τον καθηγητή Nick Kaldis για την πολύτιμη βοήθειά του.

Ολυμπιακό κοτσανολόγιο

Πολλές κοτσάνες άκουσα σήμερα στο σχολιασμό της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου.

Ο Κωστάλας απλώς υπερέβαλε εαυτόν στις ξενικές προφορές. Αφού πρόφερε τον Ζακ Ρογκ Ζακ Γογκ, για να μας δείξει πως ξέρει καλά γαλλικά, αργότερα το μετάνιωσε και τον είπε Ζακ Ρογκ –το παχύ γράμμα σημαίνει παχιά προφορά. Με την τρίτη προσπάθεια, θα τον έλεγε και ελληνικά.

Μετά πέρασε στις κινεζικούρες. Πρόφερε τον πρόεδρο της Κίνας Hu Jintao Χου Τσιν Τάο, σαν το αγγλικό chin = σαγόνι, δηλαδή. Λάθος, γιατί το Jin προφέρεται είτε Τσιν είτε Τζιν, ψιλό πάντως και όχι παχύ. Στο δε τέλος-τέλος της μετάδοσης είπε "ευχαριστώ" στα κινέζικα, και το είπε σένσεν, προσθέτοντας ότι "τόσα έχουμε μάθει μέχρι στιγμής". Τρομάρα του! Το ευχαριστώ είναι "σιέσιε", όχι σένσεν.

Επίσης ο Κωστάλας είπε πως στο Πεκίνο οι αποστάσεις μετριούνται από την απαγορευμένη πόλη, όπως στην Αθήνα μετριούνται από την Ομόνοια. Όμως μετριούνται από το Σύνταγμα.

Οι άλλοι δύο ήταν χειρότεροι. Σε μια στιγμή ο Κωστάλας είπε πως οι Κινέζες που περπατούσαν μπροστά από τις εθνικές ομάδες κρατώντας τις ταμπέλες με το όνομα της χώρας φορούσαν κάποιο παραδοσιακό φόρεμα της τάδε δυναστείας, και η γυναίκα παρουσιάστρια (ονόματι Μυτιληναίου) είπε: "ναι, το παραδοσιακό τσιπάο". Όμως το τσιπάο είναι εφαρμοστό κάτω, δεν ανοίγει σε φούστα κλαρωτή!

Η Μυτιληναίου μίλησε επίσης για τη δυναστεία των Ζου, που προφέρεται στην πραγματικότητα Τζόου. Συγγνωστό το λάθος, αφού γράφεται Zhou. Το σκηνοθέτη της τελετής Zhang Yimou, που το ορθό είναι να προφέρεται Τζανγκ Γιμόου, τον έλεγαν συνεχώς Ζανγκ Γιμού. Κι αυτό συγγνωστό, αφού έτσι τον γράφουν όλοι εδώ στην Ελλάδα. Μια και βρίσκονται στην Κίνα και οι τρεις τους, όμως, θα μπορούσαν να ρωτήσουν και να μάθουν πώς προφέρονται ορισμένα βασικά ονόματα, καθώς και πώς προφέρονται τα ονόματα των έρμων των δυναστειών. Ειδικά δε ο Κωστάλας, ο οποίος και πιο κουλτουριάρης είναι και δε χάνει ευκαιρία να το παίξει γλωσσομαθής, θα 'πρεπε, στα πλαίσια της περιβόητης προετοιμασίας του, να πάρει και κάνα μάθημα κινεζικής προφοράς των ονομάτων. Δεν πάνε τζάμπα εκεί, δεν είναι εθελοντές, αν δεν απατώμαι.

Μετά η Μυτιληναίου, νομίζω, είπε πως στα κινεζικά Beijing σημαίνει "κέντρο του κόσμου". Κι αυτό λάθος. "Κεντρικό βασίλειο" (και όχι "Κέντρο του Κόσμου") σημαίνει η Κίνα στα κινεζικά, όχι το Πεκίνο. Το Πεκίνο σημαίνει Βόρεια Πρωτεύουσα.

Αλλά ξεκίνησα βέβαια με τα ασήμαντα. Πάμε τώρα σε πιο σοβαρά. Αφού είδαμε τις αναφορές στο Δρόμο του Μεταξιού, ο Κωστάλας μάς είπε πως τώρα βλέπουμε το καράβι με την εκστρατεία του Κινέζου ναυάρχου που έφτασε "στα παράλια της Αφρικής και της Ευρώπης", ανοίγοντας έτσι το "θαλάσσιο δρόμο του μεταξιού". Καλά να έφτασε στα παράλια της Αφρικής, αλλά "και της Ευρώπης"; πού το βρήκε γραμμένο; Και επίσης, το ιδεόγραμμα που προβαλλόταν συνεχώς εκείνη τη στιγμή στο κέντρο του σταδίου δεν ήταν του μεταξιού αλλά του τσαγιού. Αυτό –το τσάι– εμένα μου πάει καλύτερα, γιατί μιλάμε για τους αιώνες που και οι Πορτογάλοι έψαχναν θαλάσσιο δρόμο για τα μπαχαρικά, και όχι για το μετάξι, που άλλωστε η παραγωγή του είχε ήδη μεταφυτευτεί στην Ευρώπη από τους βυζαντινούς και, στα χρόνια που μιλάμε, στη Δυτική Ευρώπη επίσης, μετά την 4η σταυροφορία και την απαγωγή και μεταφορά των εργατών του μεταξιού από την Ελλάδα στην Ιταλία και στη Γαλλία. Άρα, προς τι να γυρεύουν έναν "θαλάσσιο δρόμο του μεταξιού";

Αλλά ο μέγας κοτσανολόγος ήταν ο αθλητικογράφος, ο Κατσαρός. Μολονότι είπε πως θα περιοριζόταν στα αθλητικά, έβγαλε πολλά μάτια με τις μπαρούφες του. Είπε πως η Μάλτα είναι βρετανική κτήση, πως το Ισραήλ έγινε ανεξάρτητο το 1984 (αναριθμητισμός;), πως οι Μαλδίβες βρίσκονται στο "Ασιατικό αρχιπέλαγος". Όταν, στην αρχή-αρχή της παρέλασης, η (κινεζική) σκηνοθεσία έδειξε τον Κοκό και την κυρά του να χαιρετούν την ελληνική ομάδα (μήπως οι Κινέζοι νομίζουν ότι έχουμε ακόμα βασιλεία; Αλλά βέβαια, αφού την προηγουμένη η Ντόρα φιλιόταν μαζί του, τι φταίνε οι άνθρωποι; Θα ήταν... ανφαίρ να μην τον δείξουν, πώς να το κάνομε! Και γιατί να τον κρύψομε άλλωστε;), ο αθλητικογράφος λοιπόν είπε πως βλέπουμε τον Κωνσταντίνο και τη... Σοφία. Τέλος, είπε πως η Αρμενία έγινε "αυτόνομη" το 1991. Έλεος! Δεν ξέρει τη διαφορά αυτονομίας και ανεξαρτησίας.

Χτές άκουσα και το Στέλιο Ελληνιάδη στο "105.5 στο Κόκκινο" να τους κράζει για την ασχετοσύνη τους. Μόνο που θεωρούσε πως ο Κατσαρός ήταν ο λιγότερο κακός, ενώ εγώ πιστεύω πως ήταν ο Κωστάλας.

Η παχυλή άγνοια της Ελευθεροτυπίας

Το παρακάτω είναι το πρωτοσέλιδο της 8ης Απριλίου της Ελευθεροτυπίας, με θέμα το προαναγγελθέν 'σκάνδαλο' της ντόπας στην άρση βαρών. Ως γνωστόν, ο προπονητής της εθνικής ομάδας Ιακώβου ισχυρίστηκε ότι έκανε λάθος η κινέζικη προμηθεύτρια εταιρεία και έστειλε άλλες ουσίες από αυτές που είχε παραγγείλει ο ίδιος, παρουσίασε δε ένα γράμμα/ιμέιλ χωρίς παραλήπτη (!), όπου υπάρχει η λέξη sorry. Η Ελευθεροτυπία, θέλοντας να πει ότι αυτές οι δικαιολογίες είναι 'κινέζικα', έβαλε στο πρωτοσέλιδό της τρεις τεράστιους κινέζικους χαρακτήρες, γράφοντας από πάνω:

Γελοία απάντηση με την υπογραφή "Suli" από μία εταιρεία στη Σαγκάη για τη ντόπα

(ακολουθούν οι τεράστιοι κινέζικοι χαρακτήρες, και, πιο κάτω:)

Όσο εσείς καταλάβατε αυτόν τον τίτλο, άλλο τόσο απαντήθηκαν τα καυτά ερωτήματα για το ντοπάρισμα

(και από κάτω:)

Πάντως στα κινέζικα σημαίνει "συγγνώμη"

Μόνο που δεν σημαίνει "συγγνώμη" αλλά "νομίζω"! Τόσες χιλιάδες Κινέζοι ζουν στην Αθήνα, δεν μπορούσαν να τσιμπήσουν έναν στο δρόμο, να του δώσουν ένα κουλούρι και να τους πει πώς λένε το συγνώμη στη χώρα τους; Αλλά η Ελευθεροτυπία μάς έχει συνηθίσει εδώ και χρόνια στα άνοστα, δήθεν πνευματώδη πρωτοσέλιδα, οπότε άλλη μια χοντροκοπιά δεν πειράζει...
Σημ.: στο σχόλιο του γιου μου παρακάτω υπάρχει η φωτογραφία του πρωτοσέλιδου πολύ πιο καθαρά. Θενκς!

Κινέζοι ποδηλάτες στην Αθήνα

Οδός Δεληγιάννη, Μάρτης 2008. Κινέζοι ποδηλάτες από το Wuhan (Ουχάν) -φαίνεται γραμμένο στο μπουφάν ενός απ' αυτούς, στην αρχή του βίντεο, ως 武汉-, που ήρθαν αεροπορικώς από την Κίνα για να επιστρέψουν σ' αυτήν ποδηλατικώς πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, τον Αύγουστο. Στο τέλος-τέλος του βίντεο φαίνονται και οι Αθηναίοι ποδηλάτες που τους υποδέχτηκαν.

Τσάιναταουν στο Σύνταγμα

Τα κινέζικα μπαίνουν ολοένα περισσότερο στην ποπ κουλτούρα. Η μούρλα με τα τατουάζ είναι γνωστή. Πριν από κάνα μήνα μπήκα στο "Γρηγόρη - Μικρογεύματα" της Καραγιώργη Σερβίας κι έξω απ' την τουαλέτα είχε τα εξής σήματα:


Πάντως, τα πιο καθαρά σύμβολα που έχω δει σε τουαλέτα (σε φωτογραφία όμως, όχι στην πραγματικότητα), είναι τα εξής:

Συγκέντρωση Falun Gong στο Σύνταγμα

Χτες, 9 Αυγούστου ’07, στις 10 η ώρα το βράδι, βρέθηκα στο Σύνταγμα κι έπεσα πάνω σε μια συγκέντρωση οπαδών του Falun Gong, της γνωστής κινέζικης σέχτας που υφίσταται άγριες διώξεις από το κινεζικό κράτος, το οποίο τη θεωρεί κίνδυνο για το καθεστώς. Και σίγουρα είναι, από μιαν άποψη, αφού τάσσεται ανοιχτά κατά του μονοκομματικού κράτους, και μάλιστα μια εφημερίδα που πρόσκειται σ’ αυτήν έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό μια καμπάνια, που ωθεί όσους Κινέζους είναι γραμμένοι στο ΚΚΚ να αποχωρήσουν.
Βασικά επανέλαβαν τις καταγγελίες τους ότι το κινεζικό κράτος κάνει μεταμοσχεύσεις οργάνων κρατουμένων μελών του Falun Gong χωρίς τη συγκατάθεσή τους, και μάλιστα όχι μόνο αφού πεθάνουν αλλά και ζωντανών, και αναφέρθηκαν σε όλο το φάσμα των διώξεων που υφίστανται και των καταπατήσεων των ανθρώπινων δικαιωμάτων τους.
Καθώς πλησιάζουν οι Ολυμπιακοί του Πεκίνου, εντείνονται οι προσπάθειες των κάθε λογής κατατρεγμένων του κινεζικού κράτους (και υπάρχουν πολλοί) να προβάλουν, ακόμα και εντός Κίνας, τα παθήματά τους, καθώς το Πεκίνο, προκειμένου να διατηρήσει μια μίνιμουμ δημόσια εικόνα, εικάζεται ότι αναγκαστικά θα αφήνει κάποια περιθώρια έκφρασης στους διαμαρτυρόμενους, αντί να προσφεύγει από την πρώτη στιγμή στην καταστολή.
Πέρα από το σοβαρό του θέματος, υπάρχει και το ελαφρώς ευτράπελο: ο ομιλητής μιλάει αγγλικά, αλλά ανάθεμα κι αν κατάλαβα δέκα λέξεις. Τα μιλούσε «αλά κινέζικα». Ίσως βέβαια η συγκέντρωση να απευθυνόταν κυρίως στους Κινέζους που ζουν στην Αθήνα, οπότε σίγουρα αυτοί θα καταλάβαιναν τα αγγλικά του! Πάντως, το “Thank you very much, thank you” του τέλους ακούγεται καθαρά… Μη νομίσετε ότι φταίει η ποιότητα του βίντεο, που δεν καταλαβαίνετε και πολλά: τόσα καταλάβαινα κι εγώ, που ήμουν παρών. Τέλος πάντων: υπήρχε και Έλληνας ομιλητής.



Τα συνθήματα που φαίνονται στο κλιπ είναι “Human rights abuse cannot co-exist with Beijing Olympics ”, ελληνιστί «Πεκίνο: Εγκλήματα και Ολυμπιακοί δεν πάνε μαζί».
Οι συντελεστές της συγκέντρωσης κρατάνε διάφορες, ευρωπαϊκές κυρίως, σημαίες, και βέβαια τα συνθήματά τους. Πάνω από την κεντρική σκηνή της εκδήλωσης κρέμονται ομοίως σημαίες. Στο τέλος του κλιπ τρεμοπαίζουν, στο βάθος πίσω, τα φωτισμένα παράθυρα του χτιρίου της Βουλής.
Το στιλ της εκδήλωσης είχε στοιχεία κοινά με τις δικές μας, αλλά και έναν αέρα διαφορετικότητας. Οι πανοβασταχτές ήταν ακίνητοι και αμίλητοι• επίσης, δεν κάπνιζαν (Falun Gong γαρ). Η παρουσία της αστυνομίας ήταν αισθητή και μέσα στην πλατεία, σε μιαν απόσταση 20 περίπου μέτρων πίσω από τους (λίγους, καμιά 200αριά) συγκεντρωμένους, χωρίς όμως διμοιρίες ΜΑΤ, απλώς κάποιους μπερεδοφόρους που κρατούσαν γουόκι-τόκι.

Ο Μαρξ για τον Πόλεμο του Οπίου...

It would seem as though history had first to make this whole people drunk before it could rouse them out of their hereditary stupidity.

Το πλήρες κείμενο στο http://www.marxists.org/archive/marx/works/1853/06/14.htm

and she... walked on down the hall

Σ' ένα σόυ εσορύχον στιν Κίνα η μυσικί, αν ακύο καλά, ίνε γριγοριανί με ριθμικό μπαγκράυντ (προσέξτε όμος κε τυς μπάτσους με τα πιλίκια, αριστερά: σόυ χορίς μπάτσυς στιν Κίνα δε γίνετε!). Κι εγό, αντίστιχα, θιμάμε παλιά πυ έβρισκα εξερετικά κατάλιλο για στοματικές εξιπιρετίσις το "Άνωθεν οι προφήται" ψαλμένο από τον Στανίτσα (δίσκος Χατζιγιακυμί).